//////

Archive for the ‘Geografia turystyki międzynarodowej’ Category

INNA REAKCJA POPYTU

Inna jest reakcja popytu w zakresie standardowych ofert turystycznych, które cechuje wysoka elastyczność cenowa, a inna na dobra turystyczne o charakterze unikatowym. Wysoka cena potwierdza ich unikalny charakter. Jest znaną prawid­łowością zmniejszanie elastyczności cenowej popytu turys­tycznego w przypadku przechodzenia turystyki ze sfery dóbr o    charakterze luksusowym do dóbr powszechnego użytku. Przewiduje się, że w przyszłości rola cen jako czynnika kształtującego wielkość i strukturę popytu będzie malała na rzecz jakości usług i atrakcyjności wyjazdu. Generalnie popyt turystyczny cechuje wysoka elastyczność dochodowa. Są to zmiany wielkości popytu turystycznego w zależności od zmian wielkości dochodów.

WYSTĘPUJĄCE PRAWIDŁOWOŚCI

Prawidłowość ta występuje także na rynku turystycznym, ale często ujawnia się w specyficzny sposób. Może nie wykazywać elastyczności cenowej popyt w za­kresie turystyki konferencyjnej, służbowej, kongresowej, co wynika z konieczności zapewnienia odpowiedniego stan­dardu pobytu oraz wiąże się z faktem, że najczęściej kosztów tych nie pokrywają bezpośrednio osoby wyjeż­dżające.W czasie wyjazdów urlopowych na skutek zmiany otocze­nia, warunków, sposobu spędzania czasu — przy założeniu, że wydatki mają zapewnić realizację celu wyjazdu, przyjemnego i atrakcyjnego pobytu — zmniejsza się ich racjonalność, zwiększa swoboda podejmowania nawet obiektywnie nierac­jonalnych decyzji zakupu.

EKONOMICZNE WYZNACZNIKI POPYTU

Ekonomiczne wyznaczniki popytu turystycznego są jed­nakowe dla wszystkich rynków. Podstawowymi czynnikami kształtującymi wielkość popytu są ceny produktów i dochody konsumentów. Jednakże w coraz większym stopniu wzrasta oddziaływanie na popyt turystyczny innych, pozaekonomicz­nych determinant popytu. Należą do nich: industrializacja i zanieczyszczenie środowiska, dbałość o zdrowie i jakość życia, kształtujący się nowy model konsumpcji społecznej, cechy osobowości, gęstość zaludnienia, ilość czasu wolnego, moda, tradycje, kultura, stabilizacja polityczna itp. W warun­kach rynkowych elastyczność cenowa popytu wyraża się
w tym, że jeśli cena produktu rośnie, wielkość sprzedaży spada, a jeśli cena spada, to ilość sprzedanego dobra rośnie.

POPYT TURYSTYCZNY

Popyt turystyczny cechuje kompleksowość. Wy­nika ona z faktu, że turysta zgłasza zapotrzebowanie na określony pakiet usług. Są to najczęściej usługi transportowe, noclegowe, żywieniowe, przewodnickie itp. Każdy z tych rodzajów usług wytwarzany jest przez innego producenta. Ponadto turysta może korzystać w czasie jednego wyjazdu z usług różnych przewoźników, różnych jednostek żywienio­wych, nocować w różnych obiektach itp. Podobnie turysta może nabywać pojedyncze usługi. W przypadku popytu na kompleks usług konieczne są usługi pośrednictwa i organizacji podróży. Funkcje te pełnią biura podróży lub tour operatorzy.

WRAZ Z ROZWOJEM TECHNIKI

Rozwój techniki, wyzwalają nowe potrzeby, nowy styl bycia i wypoczynku człowieka. Jak wynika z prognoz, w naj­bliższych latach można oczekiwać wyraźnego wzrostu liczby osób podróżujących indywidualnie. Wzrośnie liczba turystów seniorów, przewiduje się, że zwiększy się popyt na turystykę specjalistyczną. Zmienią się również, zdaniem ekspertów, cele wyjazdów. Obok „starej dobrej Europy” nowe kierunki, to m.in.: Australia, Afryka Południowa, Nowa Zelandia, Chiny, Brazylia, Indonezja, a także Rosja. W związku z rozwojem systemów rezerwacji, oferta biur podróży będzie zindywidualizowana, bardziej elastyczna. Ozna­cza to m.in. możliwość tworzenia indywidualnych pakietów, zgodnie z życzeniem klienta, jak również zmiany w systemie funkcjonowania biur podróży

WZROST ROZMIARÓW

Już w roku 1975, według oświadczenia prezesa UIOOT, liczba turystów zagranicznych wyniesie 250 min. Wzrost ten na­stąpi w znacznym stopniu dzięki zwiększeniu liczby turystów zmotoryzowanych, zwiększeniu przewozów morskich (okrężnych) i   lotniczych (czarterowych).Wzrosną rozmiary wpływów walutowych z turystyki zagra­nicznej. Według szacunków ekspertów zagranicznych, wydatki na turystykę zagraniczną w świecie osiągną do roku 1985 — 43 mld dolarów (nie licząc wydatków na turystykę wewnętrzną, które mają wzrosnąć do 100 mld dolarów, oraz wydatków na tran­sport.

WIELKIE DOSKONALENIE

Może on prze­wieźć turystów z Europy do Ameryki Południowej zaledwie w ciągu godziny zamiast 14, których potrzebują obecnie samo­loty odrzutowe z czterema silnikami. Pod koniec XX w., według opinii’ uczonych, pojawią się samoloty pasażerskie, które będą mogły rozwijać szybkość 7000—10 000 km na godzinę. Będą one brały na pokład 1000 pasażerów i wznosić się będą na wy­sokość do 30 000 m. Doskonalenie wszystkich rodzajów transportu, rozbudowa ba­zy noclegowej, możliwość wyjazdów turystycznych na kredyt, stałe rozwijanie i ulepszanie „przemysłu turystycznego”, a także przedsięwzięcia państwowe w dziedzinie popierania turystyki za­granicznej i aktywna działalność międzynarodowych organizacji turystycznych wpływają niewątpliwie na wzrost ogólnej liczby ludzi, którzy co roku wyjeżdżają w celach turystycznych za granicę.